ga naar de navigatie ga naar de inhoud

Opgelet!Schijnbaar begrijpt uw browser geen Cascading Style Sheets of u hebt e ondersteuning voor CSS uitgeschakeld. Dat is niet erg, maar besef dat u momenteel een andere lay-out ziet dan de ontwerpers van deze site bedacht hebben.

Magazine voor het Vlaamse overheidspersoneel

30 dagen: we gaan de uitdaging aan!

De collega’s van het Departement Leefmilieu, Natuur en Energie (LNE) roepen mensen op om in april dertig dagen hun auto niet te gebruiken, dertig dagen meer stilte te zoeken of om dertig dagen voor meer groen te zorgen in hun omgeving. 13 neemt de uitdaging aan: drie collega's bloggen over hun 30 dagen.

Zelf meedoen? Schrijf je in op www.30dagen.be!

PETRA

Petra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

LEONTIEN

LeontienLeontien Demeyere laat 30 dagen de auto aan de kant staan.

De stad is mijn natuurlijke biotoop. In die jungle is een wagen meer een obstakel dan een hulpmiddel. Pas op mijn 23ste haalde ik mijn rijbewijs, wanneer bleek dat mijn nieuwe vlam uit één of ander West-Vlaams boerengat afkomstig was en de wagen de enige optie was om elkaar na 19u te zien. Alles voor de liefde dus. Gelukkig heb ik hem ondertussen kunnen overtuigen van de voordelen van op fietsafstand van het centrum en het station te wonen. Een maand duurzaam reizen wordt dus geen grote uitdaging voor mij. Nochtans moet je in mij geen antiwagenactivist vinden. Ik roep als eerste enthousiast ‘roadtrip’ als blijkt dat de rit langer dan een kwartier zal duren en heb heerlijke herinneringen aan ritjes naar de kust op blote voeten of verplaatsingen in minibusjes naar sporthallen in alle uithoeken van Vlaanderen. Het is ook niet realistisch om massaal  de wagen op te geven. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om een huis in de stad te kopen en alles met de fiets doen lijkt me niet evident als je kleine kinderen hebt. Dat neemt niet weg dat reizen nog  bewuster en duurzamer kan. Ik sta er nog steeds van versteld hoe we in de week met z’n allen in de file staan richting Brussel en elke zaterdagmiddag aanschuiven aan stadsparkings voor onze shopnamiddag. Mobiliteit kan beter georganiseerd worden in dit land, maar we kunnen/moeten ook zelf ons steentje bijdragen. En als al dat nog eens bijdraagt aan een duurzamere wereld, waarom niet.

 

VEERLE

VeerleVeerle Van den Broeck probeert 30 dagen lang meer groen in haar leven te krijgen.

<Type hier je blogpost>

 

Leven zonder auto

LeontienLeontien Demeyere laat 30 dagen de auto aan de kant staan.

De laatste dag van 30 dagen zonder wagen is aangebroken. Vanaf morgen laat ik ook zonder externe sociale druk de wagen zo veel mogelijk thuis.

Na een lezing over ‘leven zonder auto’ van journalist Luc Vanheerentals heb ik er alvast extra motivatie voor gekregen. Hij pleit ervoor om het gebruik van de wagen beleidsmatig op dezelfde manier te benaderen als roken. I’m in! We belasten het gebruik van de bedrijfswagen extra (hoera aan de pestbelasting), verbieden reclame voor wagens (trekt toch allemaal op elkaar) en bannen wagens uit de bebouwde kom of stadcentra (shoppen zonder omvergereden te worden). Geniaal.

Maar om rijgedrag te veranderen, is er naar mijn bescheiden mening eerder nood aan beleidsafstemming. De 30 dagen campagne is een fantastisch initiatief, maar als ik verneem dat dezelfde overheid 30 miljoen euro bespaart op het openbaar vervoer en schoolbussen afschaft omdat er onvoldoende geld is, dan frons ik mijn wenkbrauwen. Om autovrij (of automatig) te kunnen leven moeten er een aantal voorwaarden vervuld zijn en één daarvan is deftig openbaar vervoer. Dergelijke besparingen zal je hoe dan ook op een andere manier betalen, financieel en maatschappelijk.

 

Blokje om

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

Tijdens de middagpauze een frisse neus halen. Een topper in de categorie 'Waarom doe ik dat eigenlijk eens niet wat vaker?' Op iets meer dan een halve kilometer van de Noordwijk in Brussel vind je nochtans best verrassende plekken. Dat ontdekte ik tijdens een '30 dagen' wandeling met Brukselbinnenstebuiten over groen en stilte in de stad.

Daarom: vijf tips voor een blokje om. Echt stil is het er natuurlijk nooit, maar in vergelijking met de grote lanen vlakbij zijn het wel kleine oases van rust.

  • Moestuintjes (hoek Sint-Jan Nepomucenusstraat en Spaarstraat)

Sinds kort in gebruik, en naar verluidt de eerste 'straattuintjes' in Brussel die er met de steun van de stad gekomen zijn.

Moestuintjes 

  • Pleintje aan de Grootgodshuisstraat

Zitbanken onder de platanen, een fontein en weinig autoverkeer: ideaal voor een broodje, de krant of een boek.

pleintje 

  • Binnentuin van rust- en verzorgingstehuis Pacheco

Je bent misschien niet geneigd om binnen te gaan langs de hoofdingang (aan hetzelfde pleintje), maar volgens het Radio 1-programma Hautekiet is dit waarschijnlijk het stilste plekje binnen de Vijfhoek (42dB).

Binnentuin 

  • Handelskaai

Het was al even geleden dat ik er was geweest blijkbaar, want deze boulevard met wandelpad onder de bomen was nieuw voor mij.

Handelskaai 

  • Kinderboerderij Maximiliaanpark (Schipperijkaai)

Meest bekend uit dit rijtje, en ongetwijfeld het meest lawaaierig.

Kinderboerderij 

Vijf plaatsen die ik ook zal delen via de nieuwe CyberParks app van 30 dagen stilte.

(Foto's: Suzie Favere)

 

Groene stilte

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

Nee, je bent niet terechtgekomen op de '30 dagen groen'-blog van mijn collega Veerle.

"Frisse lucht, focus en geen gezeur aan mijn hoofd, dat heb ik eigenlijk nodig om tot rust te komen, en niet noodzakelijk stilte", hoorde ik me vandaag nog zeggen. En die dingen vond ik de afgelopen weken in onze (bescheiden) tuin, overwegend welk plantje waar moet komen (zon of toch maar half schaduw?). Om ongestoord te kunnen verderwerken, ging ik aan het planten op momenten dat ik alleen thuis was. Meer moet dat niet zijn.

(Op zoek naar inspiratie? Met de klok mee, te beginnen bij de grootste foto: maagdenpalm, boterbloem, sleutelbloem, daslook en 2 maal viooltjes. Latijnse namen op aanvraag ;))

Plantjes in de tuin

 

Doe eens 10 minuten alsof je op vakantie bent

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

Tijdens de middagpauze op een zonnige thuiswerkdag is het terrasgevoel er meteen. Een uitdaging zou ik dit niet noemen.

 Middagpauze

Niet zo goed bezig

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

Vrijdagavond, en plots besef ik dat het de afgelopen dagen wat moeizaam liep met die 5 minuten stilte per dag.

Ok, ik heb op een avond wel eens wat later gewerkt dan de andere eilandcollega’s. De stilte in ons bureau kreeg ik er als surplus bij. En thuis werkt mijn eerste redmiddel bij nood aan wat stilte altijd: wasgoed opvouwen. Op het vlak van saaiheid misschien alleen te kloppen door vuile was sorteren, in de machine steken en nat wasgoed doorsluizen naar het droogrek en/of de droogkast. Maar het werkt altijd, en gelegenheden genoeg in een vrij groot gezin voor een rustgevend onderonsje met de propere was. Maar dat wist ik al langer. Tijdens deze 30 dagen zou ik toch ook nog nieuwe stiltetoppers moeten kunnen ontdekken. Maar wat? Een geplande relaxatieavond met klankschalen gaat niet door wegens geen tijd. Geen ‘betoverende klanken, vibraties en trillingen’ dus voor mij. En de mindfulnessapp die ik op mijn pc heb geïnstalleerd en die om de 20 minuten een gong van een Tibetaanse klankschaal laat horen, mist voorlopig ook zijn doel. Ik zou na elke gong even de tijd moeten nemen om rustig in en uit te ademen, maar in het geroezemoes op kantoor ontgaat het signaal me meestal.       

’s Avonds in de zetel surf ik naar enkele sites waar je via webcams kunt zien hoe vogels broeden. We zijn thuis al langer fan van het BBC-programma ‘Springwatch’, maar de meer bescheiden sites beleefdelente.nl en slechtvalken.be geven ook een rustgevende inkijk in een aantal nesten. Het ouderschap vraagt overal veel energie blijkbaar. Het is bijna middernacht, de slechtvalk in het nest van de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal in Brussel zit te slapen. Sterk plan. Ik klap de laptop dicht. 

 

Eindelijk begonnen

VeerleVeerle Van den Broeck probeert 30 dagen lang meer groen in haar leven te krijgen.

Thuis ben ik al enkele dagen bezig met bloemen planten en groenten zaaien, maar nu heb ik ook op het werk de eerste stappen gezet. De eerste aanwinsten in onze kantoortuin zijn zeven kruidenpotjes om onze zomerse en andere salades op te fleuren. Supersimpel: je giet water over de kokospotgrond en in een mum van tijd zit je potje vol grond, een beetje zoals de handdoekjes in een Chinees restaurant. Dan zaaien en klaar is kees.

Verder wil ik als echte theeliefhebber nog munt zetten. Het is me echter nog nooit gelukt zelf munt te kweken, dus ik ga voor alle veiligheid wat plantjes halen. En daarnaast denk ik nog aan bosaardbeitjes. Kweekt heel gemakkelijk en is een heerlijk tussendoortje! Wordt vervolgd dus.

Veerle plant kruiden

 

Hou het stil ...

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

maar er zijn plaatsen in ons land waar je op deze manier wakker kan worden.

5 minuutjes stilte per dag? Maak er maar 50 van. Als je een week in de Oostkantons logeert, is stilte plots bijna vanzelfsprekend. Ik ben al een paar dagen thuis, en toch is het vakantiegevoel er nog steeds. Al zal het stralende weer er ook wel voor iets tussenzitten.  

 

Alpha Whale

LeontienLeontien Demeyere laat 30 dagen de auto aan de kant staan.

Vrijdagavond, tijd voor frietjes. Het voordeel van 30 dagen autovrij is dat ik stevig kan aperitieven vooraleer ik om frieten ga. Nadeel is dat we de frieten van het dichtstbijzijnde frietkot niet echt lekker vinden. Maar als ik verder fiets, zijn onze frieten misschien koud wanneer ik weer thuis ben. Ach, alles voor het goede doel.

's Avonds word ik opnieuw geconfronteerd met de uitdaging. Er staat een optreden van de schoonbroer (Alpha Whale, cd vanaf 30 april te koop, kopen die handel!) op het programma  in een jeugdhuis aan de andere kant van Brugge.

Een gevoel van ‘ik ben er nog niet vanaf’ bekruipt me. Zeker wanneer blijkt dat mijn vriend helemaal niet van plan is om met de fiets te gaan. Hij moet vroeg op en wil niet te laat thuis zijn. Ik: 'Met de auto, zot?', hij: 'Met de fiets, zot?', beide denkend: 'Koppigen ezel'. Maar liefde is.. ieder zijn goesting laten doen. Ik vertrek dus met de fiets en hij met de wagen. Ik heb mijn wagenvrije dag en hij is 10 minuten vroeger thuis. De planeet redden en ondertussen iedereen tevreden houden, het is niet zo gemakkelijk als je zou denken.

New York, New York

VeerleVeerle Van den Broeck probeert 30 dagen lang meer groen in haar leven te krijgen.

High Line Park

De eerste dagen van april zat ik in New York, waardoor het meer groen zoeken wat beperkt bleef. Ik leerde er wel dat meer groen niet moeilijk hoeft te zijn. We trokken naar de High Line, een park van een paar meter breed langs een oude spoorlijn dat zich tussen de wolkenkrabbers slingert. Tussen de rails staan allerlei bloemen en bomen, en er lopen parkwachters rond om te zien dat je aanplantingen niet vertrappelt.

Op wat krokussen en sneeuwklokjes na was er nog niet zo heel veel te zien, maar het was wel een zalige wandeling. Mijn gids, die al zes keer in New York geweest is, wist me te vertellen dat het er in de zomer prachtig is. reden te meer om nog eens terug te gaan. En het leerde me alvast dat je zelfs met een heel beperkte ruimte best voor meer groen kan zorgen.

 

 

 

Spandex

LeontienLeontien Demeyere laat 30 dagen de auto aan de kant staan.

Mijn 30 dagen zonder wagen kunnen beter. Al twee keer had ik er al enkele kilometers in de wagen opzitten toen de uitdaging mij te binnen schoot ‘Shit ik mag helemaal niet in de wagen zitten’. Tot zover het ‘bewust’ omgaan met het gebruik van de wagen... De hoogmis van het wielerseizoen, de Ronde van Vlaanderen, zorgde voor de grote ommekeer. Ik voel een jaarlijkse traditie ontstaan om naar de start in Brugge te gaan kijken, mijn thuisbasis. De hele wedstrijd wordt dan bij de schoonouders bekeken (weet je nog dat boerengat?). Iets meer dan 10 kilometer wonen we van elkaar, net niet te dicht en net niet te ver ;-). Maar wat een 10 kilometer. Ideaal weer, zonnetje, wind in de rug en geen kat op de baan. Het moment om voor het eerst de ‘light road’ fiets (een koersfiets voor amateurs, ik dus) en de spandex, met wat aanvoelt als een oversized pamper tussen de billen, boven te halen.. Lyrisch was ik en poepfier. I did it people! Om 17u30 zakt de moed me in de schoenen. Nu moet ik terug. Wind op kop, terug in de spandex en platte band. Ja ik ben teruggekeerd op de fiets, maar eerlijk, zonder de State of the Art fiets en fietsenmaker zat de fiets al lang in de koffer. De schoonvader is zelfs uit medelijden meegegaan om me gezelschap te houden. Wat onthouden we? Altijd in het heengaan met wind op kop fietsen, nooit in het terugkeren.

 start rond state of the art fiets zonnetje

Hoe stil is het in je hoofd?

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

Hoe stil is het in je hoofd? Spontaan denk ik: 'Dat valt wel mee bij mij'. En toch:

  • Slaag ik er al jaren niet in om boeken uit te lezen, ook al blijf ik er kopen voor we op vakantie vertrekken - een ritueel uit de tijd toen de dieren nog spraken, ik wel nog boeken las (en we nog geen kinderen hadden - ik ben er nog niet uit of er een rechtstreeks verband is).
  • Slingeren thuis en op het werk constant 'niet vergeten'-lijstjes rond en stopt het doorstrepen en overschrijven op een nieuw 'proper' lijstje - met de laatste stand van zaken - nooit.
  • Wil ik eigenlijk niet weten wat een app zoals Moment me zou kunnen leren ('Put down your phone and get back to your life').

Maar niet getreurd en gezeurd. Het is wél al eens stil, gelukkig maar: 

  • Mijn voornemen voor 2015 heb ik al met glans volbracht. 'Meer in slaap vallen voor de kachel' was dan ook niet echt een uitdaging. Niettemin: 's avonds het vuur aanmaken en verder zo weinig mogelijk doen, het is een van de betere stilte-tips die ik jullie kan geven. (Beste collega's van de Afdeling Lucht, Hinder, Risicobeheer, Milieu & Gezondheid, we stoken zo slim mogelijk met onze nieuwste aanwinst.)
  • Ter compensatie van het luidruchtige trio, woont er een rustige huisgenoot onder hetzelfde dak. Een wandelende catalogus van fijne muziekjes bovendien, perfect voor een beetje rust in mijn hoofd: Biosphere, Duane Pitre, Brian Eno ...

Nog 30 dagen om meer van dat te zoeken. 'Stilte' staat alvast niet op een van mijn lijstje. Een goed begin, denk ik.

 

Kantoorboeren

VeerleVeerle Van den Broeck probeert 30 dagen lang meer groen in haar leven te krijgen.

Morgen is het zo ver: dan start ik met mijn 30 dagen meer groen. Zowel op het werk als thuis moet er meer (ecologisch) groen in mijn leven. Mijn tuin, daar heb ik het voorbije jaar weinig in gedaan. Mijn tuin, dat zijn groenten en fruit in bakken. Maar echt ecologisch is het allemaal nog niet. Op het werk wil ik gaan kantoorboeren zoals de collega's van VDAB en ga ik mee helpen om van de tuin van het Boudewijngebouw iets moois te maken.

 

Het filmpje dat me aan het denken heeft gezet

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

"Hij heeft wel een krachtige stem hé." Acht jaar geleden was onze buurvrouw al aardig onder het indruk van het stemvolume dat onze zoon - toen nog een kleuter van drie - produceerde terwijl hij onze tuin onveilig maakte. We woonden net in ons huis. Sindsdien zijn de zonnige dagen buiten voor onze buren waarschijnlijk iets minder stil dan vroeger. Na onze zoon kwamen er twee dochters, goed voor een levendig trio dat graag en veel praat, discussieert en - uiteraard ook - kibbelt. Er is leven in ons huis. Echt stil is het overdag nooit - tenzij er allerlei schermen worden bovengehaald of in het geniep plannetjes worden uitgevoerd. De rust als de kinderen in bed liggen, is soms meer dan welkom.

Een ironisch fimpje over een vader van vier kinderen die na tien jaar nog eens de stilte hoort, heeft me aan het denken gezet en overhaald om mee te doen aan de 30 dagen stilte zoeken. Want het kan thuis ongetwijfeld af en toe wat stiller, krachtige stem(men) of niet.

Op zoek naar stilte

PetraPetra Goovaerts zoekt 30 dagen lang de stilte op.

Ik ben duidelijk niet de eerste. Vanaf vrijdag begin ik eraan. 

Roadtrip

LeontienLeontien Demeyere laat 30 dagen de auto aan de kant staan.

De stad is mijn natuurlijke biotoop. In die jungle is een wagen meer een obstakel dan een hulpmiddel. Pas op mijn 23ste haalde ik mijn rijbewijs, wanneer bleek dat mijn nieuwe vlam uit één of ander West-Vlaams boerengat afkomstig was en de wagen de enige optie was om elkaar na 19u te zien. Alles voor de liefde dus. Gelukkig heb ik hem ondertussen kunnen overtuigen van de voordelen van op fietsafstand van het centrum en het station te wonen. Een maand duurzaam reizen wordt dus geen grote uitdaging voor mij. Nochtans moet je in mij geen antiwagenactivist vinden. Ik roep als eerste enthousiast ‘roadtrip’ als blijkt dat de rit langer dan een kwartier zal duren en heb heerlijke herinneringen aan ritjes naar de kust op blote voeten of verplaatsingen in minibusjes naar sporthallen in alle uithoeken van Vlaanderen. Het is ook niet realistisch om massaal  de wagen op te geven. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om een huis in de stad te kopen en alles met de fiets doen lijkt me niet evident als je kleine kinderen hebt. Dat neemt niet weg dat reizen nog  bewuster en duurzamer kan. Ik sta er nog steeds van versteld hoe we in de week met z’n allen in de file staan richting Brussel en elke zaterdagmiddag aanschuiven aan stadsparkings voor onze shopnamiddag. Mobiliteit kan beter georganiseerd worden in dit land, maar we kunnen/moeten ook zelf ons steentje bijdragen. En als al dat nog eens bijdraagt aan een duurzamere wereld, waarom niet.

 

30 dagen stilte zoeken

Petra op een stille plekRedacteur Petra Goovaerts gaat meer stilte zoeken. “Overdag met vier op een eiland, ’s avonds met vijf aan tafel. Op het werk is het zelden echt stil en thuis al helemaal niet. Hoe kan je meer stille momenten inbouwen als er sowieso veel drukte in je leven is? Ik ben benieuwd.”

 

30 dagen meer groen

Veerle met een beetje groen op de achtergrond (foto: Lieven Van Assche)“Meer groen, zowel thuis als op het werk, dat is wat ik wil”, zegt redacteur Veerle Van den Broeck, die de uitdaging aangaat om meer groen in haar leven te krijgen. “Meer vlinders, hommels en andere beestjes in mijn stadstuin en verse kruidenthee op het werk staan alvast op mijn verlanglijstje.”

 

30 dagen zonder auto

Leontien op de fietsCollega Leontien Demeyere van het Departement Kanselarij en Bestuur zal de auto dertig dagen aan de kant laten staan. “Ik gebruik mijn wagen al heel weinig en vraag me af hoe groot de stap is om hem helemaal niet meer te gebruiken. Zal ik mijn auto missen of niet?”

 

Pagina afdrukkenTip een collega over deze pagina
Gepubliceerd op 13 maart 2015. Laatst gewijzigd op 13 maart 2015