ga naar de navigatie ga naar de inhoud

Opgelet!Schijnbaar begrijpt uw browser geen Cascading Style Sheets of u hebt e ondersteuning voor CSS uitgeschakeld. Dat is niet erg, maar besef dat u momenteel een andere lay-out ziet dan de ontwerpers van deze site bedacht hebben.

Magazine voor het Vlaamse overheidspersoneel
 

13 nr. 51

De job van justitieassistent Christel Papeleu

‘‘Ik timmer mee aan het rechte pad''

Doortastend, maar zorgzaam volgt Christel Papeleu daders op als justitieassistent in de sector daderbegeleiding bij het justitiehuis in Oudenaarde. Houden ze zich aan de voorwaarden, de werkstraf of de probatiemaatregelen? En betalen ze intussen de huur? Hoe zit het met hun zoektocht naar werk? Christel timmert mee aan het rechte pad van anderen. Tot voor kort deed ze dit als federale ambtenaar, sinds de zesde staatshervorming als Vlaamse.

BARBARA SAUER · FOTO’S LIEVEN VAN ASSCHE

Justitieassistent Christel papeleu op huisbezoek. Met rosse kat op de achtergrond.

Christel Papeleu (41)
  • Werkt sinds 2001 als justitieassistent bij het justitiehuis in Oudenaarde. Daarvoor werkte ze op de sociale dienst van een ziekenfonds.
  • Loon: “Dat zou ik liever niet meedelen.” Krijgt een vergoeding voor dienstverplaatsingen.
  • Werkt op niveau B.
  • Heeft een onregelmatig werkritme omdat daders niet altijd bereikbaar zijn tijdens de kantooruren. Er zijn geregeld begeleidingsgesprekken ’s avonds gepland.
  • Woont in Brakel en komt met de auto naar Oudenaarde.
  • Werkt samen met 20 andere justitieassistenten. In totaal werken er 26 mensen in het justitiehuis in Oudenaarde.

Drie begeleidingsgesprekken staan er vandaag op het programma: een huisbezoek bij een jongeman die een diefstal pleegde, een kantoorgesprek met een vrouwelijke drugsgebruiker en een ander kantoorgesprek met een mannelijke drugsgebruiker. Allemaal mensen die vrij zijn onder voorwaarden of zich aan probatiemaatregelen (opgelegde maatregelen voor veroordeelden die geen celstraf hoeven uit te zitten) moeten houden. Christel houdt er rekening mee dat minstens een van hen niet komt opdagen.

U moet engelengeduld hebben! Hoe houdt u het vol?

CHRISTEL: “Het is een deel van de job. Net dat onverwachte maakt mijn job boeiend en gevarieerd. De daders hebben verschillende profielen, verschillende achtergronden en telkens iets anders op hun kerfstok. Als justitieassistent kijken we naar de context en dus verder dan alleen naar het vergrijp - een diefstal, een verslaving, een geweldpleging … - zoals de rechtbank doet. Wij kijken naar de mensen achter de feiten. Ze vallen niet zomaar van de regen in de drop, er zijn omstandigheden die daartoe geleid hebben. Zijn ze opgegroeid in een warm gezin of een versnipperde familie? Op welk moment in hun leven zijn ze in aanraking gekomen met de politie? Wat zijn de oorzaken van hun grensoverschrijdend gedrag? Belangrijke informatie die we thuis en op kantoor proberen te weten te komen om de begeleiding te kunnen aanpassen en zo herval te voorkomen.”

En wat gebeurt er met die informatie?

CHRISTEL: “We rapporteren alles aan de probatiecommissie en de onderzoeksrechters. Wij bieden hen het hele plaatje en geven zo nodig suggesties zodat ze menselijk kunnen oordelen. We schetsen bijvoorbeeld waarom het partnergeweld escaleerde en in welke context dat gebeurde. Een straf of een geldboete biedt niet de oplossing, je moet gedrag bijsturen.”

Een babbeltje, een excuus, een leugen dat ze van de drugs af zijn. Maken mensen er zich tijdens hun begeleiding niet gauw van af?

CHRISTEL: “De mensen die ik begeleid zijn door de rechter bewust uit de cel gehouden. Het is hun laatste kans. Geloof me, de meesten doen echt wel hun best, ook al gaan ze soms twee stappen vooruit en dan plots drie terug. Mensen aanmoedigen, hen weer laten geloven in zichzelf, hen zelfrespect doen krijgen en hen verantwoordelijkheid laten opnemen is vaak de sleutel tot verandering. Weet je dat justitieassistenten soms de enigen zijn die zij zien? Zo geïsoleerd leven sommigen van hen. Vaak blijft er niemand over in hun omgeving en de meeste mensen met wie ze nog contact hebben, hebben geen al te fraaie invloed. Een vrouw die ik begeleid, wist af te kicken van speed, maar op een mooie avond belde een van haar foute vrienden aan omdat hij geen onderdak meer had. Hij is er enkele weken gebleven en zijn drugs lagen er voor het grijpen. Ik hoef er geen tekeningetje bij te maken.”

Schrijnend. En waarom komen er huisbezoeken en kantoorgesprekken aan te pas?

CHRISTEL: “We beginnen altijd met een kantoorgesprek om de situatie te verkennen en om te kunnen inschatten of de situatie voor een huisbezoek veilig is. Iemands thuissituatie onder ogen zien, geeft altijd extra informatie. Daders kunnen weigeren om ons thuis te ontvangen, maar een kantoorgesprek is verplicht. Wie niet komt opdagen, verspeelt zijn kansen.”

Zal er veel veranderen aan jullie jobinhoud nu de justitiehuizen niet langer federaal zijn?

CHRISTEL: “Dat is moeilijk om te zeggen. Tot nu toe bestaat daar nogal veel onduidelijkheid over. Ik hoop alleen dat er niets wijzigt aan onze werkmethode: het rapporteren van de context van de dader aan de onderzoeksrechter en de probatiecommissie is voor mij heilig en noodzakelijk. Samen met de daders op weg gaan en hen inzichten laten verwerven in zichzelf en hun gedrag is essentieel om hen voor het rechte pad te kunnen doen kiezen. Onze tussenkomsten zijn daarin een meerwaarde. Samen kunnen we recidive beperken.”

 

Een dag in het spoor van Christel

 09:10

Christel en Greta overlopen de agendapunten voor een overleg van morgen. Christel is verantwoordelijk voor het miniteam Daderbegeleiding.

 9u10 - Christel en Greta aan het bureau.
 10:00

Op weg naar de cliënt voor een huisbezoek. Na enkele keren bellen, klopt Christel op het raam.

 10u00: Christel klopt op het raam.
 10:10

Op huisbezoek. Christel spoort de cliënt aan rond te bellen om aan de slag te kunnen in een beschutte werkplaats. Ze geeft hem het telefoonnummer van een gespecialiseerde dienst.

 10u10 Christel en haar cliënt aan tafel bij het huisbezoek
 11:15

Christel bekijkt een van haar dossiers in het gerechtsgebouw. Hier kan ze onder meer de pv’s lezen die niet in de dossiers van de justitieassistent zitten.

 Christel opent een dossiermap in het gerechtsgebouw.
 12:15

De binnendeur naar de kantoren is altijd beveiligd. Zonder badge kom je er niet in.

 12u15: Christel wandelt met haar badge door de binnendeur.
 12:30

Samen met de collega’s lunchen. 21 justitieassistenten telt het justitiehuis in Oudenaarde, naast 3 administratieve krachten, 1 poetsvrouw en de directeur.

 Broodjeslunch met de collega's.
 13:15

Na de middag volgen twee kantoorgesprekken. Christel krijgt een cliënt op bezoek die met een drugsverslaving kampt. Ze kreeg eerder van de rechter een boete van 11 000 euro en zes maanden gevangenis, beide met uitstel. Ze moet dringend 2000 euro betalen aan de Watermaatschappij, anders wordt het water opnieuw afgesloten. Voorts blijkt ook dat de cliënt de probatievoorwaarden heeft geschonden: ze werd opgepakt voor diefstal met braak.

 13u15: Christel met een cliënt aan haar bureautafel.
 16:10

De rest van de dag werkt Christel nog wat dossiers bij, schrijft ze verslagen en telefoneert ze naar andere hulpverleningsdiensten om na te gaan of de dader zich aan de afspraken houdt.

 Christel aan de telefoon.

 

 

 

Pagina afdrukkenTip een collega over deze pagina
Gepubliceerd op 19 december 2014. Laatst gewijzigd op 6 januari 2015