ga naar de navigatie ga naar de inhoud

Opgelet!Schijnbaar begrijpt uw browser geen Cascading Style Sheets of u hebt e ondersteuning voor CSS uitgeschakeld. Dat is niet erg, maar besef dat u momenteel een andere lay-out ziet dan de ontwerpers van deze site bedacht hebben.

Magazine voor het Vlaamse overheidspersoneel
 

Dertien nr 19 Blikvanger

Meer problemen bij overheid dan in privésector?

Waarom wij gevoeliger zijn voor stress

door Tristan Hoorelbeke en Petra Goovaerts

openingsbeeld stress

“Waarom kijkt een ambtenaar thuis niet uit het raam? Omdat hij anders op zijn werk niets meer te doen heeft.” Ambtenaren met stress, het blijft volgens 63 % van de Vlamingen een rariteit, zo zegt een recente enquête van Jobat. Zelf denken we daar duidelijk anders over. Maar liefst 60 % van onze lezers geeft in onze poll aan last te hebben van stress. “Bij de overheid is er zeker niet minder stress dan in de privésector”, aldus de experts die we raadpleegden. Luc Swinnen“Sommige jobs zorgen net voor veel stress.” 13 peilt naar de oorzaak van zo veel spanning op het werk en onderzoekt wat we er zelf aan kunnen doen. Want alle ambtenarenmoppen ten spijt is er wel degelijk werk aan de winkel."Een strikte hiërarchie staat automatisch gelijk met veel stress bij de werknemer” Stressconsulent Luc Swinnen

“De grote boosdoeners zijn de zogenaamd passieve jobs met een lage werkbelasting en een geringe jobcontrole, en daarvan vind je er betrekkelijk veel bij de overheid”, meent Els Clays van de UGent. Zij heeft meegewerkt aan de Belstress-studie, een grootschalig onderzoek bij meer dan 20 000 mensen naar de oorzaken en gevolgen van jobstress. “Mensen in zulke jobs hebben vaak weinig uitdagend werk, en ze hebben vooral weinig te zeggen over wat ze mogen doen.”

Ook stressconsulent Luc Swinnen wijst naar het gebrek aan controle, in combinatie met de strikte hiërarchie als typische stressoorzaken: “Een werkklimaat zoals dat van de overheid met heel strenge richtlijnen is compleet verouderd. Het is al lang bekend dat een strikte hiërarchie automatisch gelijkstaat met veel stress bij de werknemer. Vaak hebben de medewerkers die voor alles toestemming moeten vragen aan hun chef, er het meest last van. Stress is de prijs die je als organisatie betaalt voor die manier van werken.”

Gebrek aan transparantie

En dan is er nog een factor die een belangrijke rol speelt: het gebrek aan transparantie, ook typisch voor een grote organisatie zoals de overheid. “Uit onderzoek blijkt dat het werk van heel wat ambtenaren onduidelijker is dan dat van hun privé-collega’s. Ze weten niet zo goed wat anderen van hen verwachten, wat ze zelf van anderen mogen verwachten en waar hun werk precies voor dient”, aldus hoogleraar arbeidspsychologie Hans De Witte van de KU Leuven. (Bron: ‘Werken binnen de overheidssector: een verhaal met veel kleuren. Een vergelijkende studie tussen de overheidssector en de privésector’)

“Ambtenaren hebben ook vaak het gevoel dat ze niet direct bij hun chef kunnen aankloppen met hun problemen en ze ervaren een gebrek aan informatie en communicatie.” Dat alles maakt dat ambtenaren meer piekeren over hun werk en slechter slapen dan hun collega’s uit de privésector.

“Daar komt nog bij dat de gemiddelde ambtenaar van nature gevoelig is voor stress”, meent Annie Hofman. Zij is als vertrouwenspersoon bij het Departement Onderwijs en Vorming een luisterend oor voor alle collega’s met psychosociale problemen zoals pesterijen en ongewenst seksueel gedrag, maar ook voor alle klachten over stress. “Ambtenaren zijn over het algemeen nauwkeurige en plichtsbewuste werknemers die van zekerheid houden. Daarom kunnen ze volgens mij ook minder goed om met de stress die gepaard gaat met veranderingen. Je zou eens moeten weten hoe sommige collega’s hier echt beginnen te panikeren als ze van team moeten veranderen. Ook waar anders werken wordt ingevoerd, is er heel wat weerstand. Mensen vallen vanzelf terug op hun eigen, vaste zitplaats.”

Stress voor en na speelt geen rol

Hans De Witte“Het werk van heel wat ambtenaren is onduidelijker dan dat van hun collega’s in de privésector” Professor Hans De WitteDe spanning loopt niet alleen op de werkvloer hoog op. Ook voor en na het werk heeft iedereen het druk, en dat maakt de combinatie werk en privéleven er niet makkelijker op. “Maar dat is een andere soort stress”, meent Hans De Witte. “De oorzaken van werkstress moeten echt in de job en de werkomgeving zelf gezocht worden. Heel wat werkgevers nemen maatregelen om de zogenaamde work-lifebalance te verbeteren, met flexibele werkuren, thuiswerk, kinderopvang … Maar ik betwijfel of die veel invloed hebben op de stressbeleving op het werk.”

“Vooral binnen de Vlaamse overheid mogen we daarin geen oorzaak zoeken voor stress”, beaamt Annemie Lagrain, preventieadviseur Psychosociaal Welzijn voor de 15 000 Vlaamse ambtenaren die onder de Gemeenschappelijke Dienst voor Preventie en Bescherming vallen. “Op het vlak van arbeidsvoorwaarden en de combinatie werk-gezin zijn we hier verwend. In principe kan iedereen beslissen om minder te werken en niet alleen voor de centen te kiezen.”

Lagrain benadrukt vooral dat wie stress ervaart op het werk, dat probleem ook op het werk moet aanpakken. “Je ziet vaak dat mensen met werkgerelateerde stress naar de huisarts of de psycholoog stappen. Ze zijn thuis in ziekteverlof, nemen medicijnen en na een tijdje hebben ze het gevoel dat hun batterijen opnieuw opgeladen zijn. Weer aan het werk is er eigenlijk niets veranderd en duiken de problemen opnieuw op. Ik kan daarom maar een ding adviseren: wie een probleem heeft op het werk, moet daar ook op het werk over praten. Met zijn chef, iemand van de personeelsdienst, een vertrouwenspersoon of met een psycholoog van het meldpunt Spreekbuis, het maakt niet uit. Alleen zo kan er een echte oplossing gezocht worden.”

Wordt stress aangepakt?
Stressbeleid nog niet op poten

Annemie Lagrain“Wie stress ervaart door het werk, moet dat op het werk aanpakken en niet bij de huisarts” Preventieadviseur Psychosociaal Welzijn Annemie LagrainOfficieel moeten alle werkgevers sinds 2007 een beleid klaar hebben rond psychosociaal welzijn. Wettelijk voldoet de Vlaamse overheid in grote lijnen aan die verplichting, maar in de praktijk blijkt er nog een en ander mank te lopen. Een uitbreiding van de preventiedienst met extra medewerkers zou soelaas kunnen brengen, maar voorlopig beweegt er daar niet veel. “Terwijl stresspreventie juist heel belangrijk is om het ziekteverzuim dat handenvol geld kost, tegen te gaan”, oppert preventieadviseur Annemie Lagrain.

“Sommige leidinggevenden kunnen of willen niet toegeven dat stress een probleem is bij hun medewerkers”, aldus Luc Swinnen. Hij werkte vanaf het einde van de jaren 90 mee aan de ontwikkeling van een stressbeleid bij de toenmalige departementen Onderwijs en Leefmilieu en Infrastructuur en gaf cursussen over omgaan met stress aan ambtenaren van de Vlaamse overheid. “Blijkbaar is stress volgens sommige chefs een teken van zwakte, iets waar mensen zich voor moeten schamen.”

Er bestaat al enkele jaren een netwerk van hulpkanalen in de Vlaamse overheid (zie ook ‘Waar is de uitgang?’). “Maar de collega’s kennen die kanalen nog niet goed”, geeft Lagrain toe. “In 2008 liepen er 128 meldingen binnen bij het meldpunt Spreekbuis en 172 bij de vertrouwenspersonen. Zesenveertig collega’s zochten hulp bij de preventieadviseur Psychosociaal Welzijn. Dat is wellicht maar het topje van de ijsberg, want veel mensen durven er niet over praten.” Uit een rondvraag bij enkele entiteiten van de Vlaamse overheid kunnen we opmaken dat er wel veel plannen bestaan voor een stressbeleid, maar dat er in de praktijk nog niet veel gebeurt.

Intussen is er een actualisatie van de omzendbrief over psychosociale belasting in de maak. Die moet de aanpak van de gesignaleerde klachten voor zo’n 15 000 lezers gaan stroomlijnen en schrijft de procedures bij klachten voor. Het is dus nog even afwachten wat het effect van de brief zal zijn.

Hoe groot is het stressprobleem?Annie Hofman

“Ambtenaren zijn over het algemeen nauwkeurige en plichtsbewuste werknemers die van zekerheid houden. Niet van verandering die stress geeft” Vertrouwenspersoon Annie HofmanEen rondvraag bij enkele entiteiten leert dat de spanning er soms hoog kan oplopen. Eigen enquêtes van het voormalige departement Leefmilieu en Infrastructuur (LIN), van het Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin (WVG) en van de VDAB wijzen allemaal in dezelfde richting: de stresscijfers liggen er hoog. Daarom dokterden ze zelf initiatieven uit om het stressprobleem aan te pakken.

  • “We formuleerden aanbevelingen, gaven een anti-stresstijdschrift uit en hebben opleidingen in stressreductietechnieken georganiseerd”, vertelt Eddy Scheers van de stresswerkgroep binnen het toenmalige departement Leefmilieu en Infrastructuur (LIN). Van 2001 tot 2004 werd daar een intensief stressbeleid gevoerd nadat een onderzoek had uitgewezen dat de medewerkers van LIN meer stress hadden dan de gemiddelde werknemer. Nu is stress opgenomen in het geïntegreerde gezondheidsbeleid van het huidige Departement Leefmilieu, Natuur en Energie (LNE) en het Departement Mobiliteit en Openbare Werken (MOW).
  • De arbeidsgeneeskundige dienst van het Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin stelde al jaren psychosociale klachten vast bij haar medewerkers. Ook waren in 2006 een vrij hoog aantal ziektedagen te wijten aan psychosociale aandoeningen. “Daarom besloten we een stressonderzoek te organiseren bij onze 200 werknemers”, zegt Mieke Wullems van team Afwezigheidsbeheer en Welzijn. “We zijn er nog niet helemaal achter wat precies de oorzaak is van de hoge stress, maar we merken wel een aantal trends op. Anders werken betekent voor heel wat collega’s een bron van stress. Bovendien was voor velen de overstap naar een andere organisatie als gevolg van BBB niet gemakkelijk.”
  • “Elk jaar voert men bij de VDAB een tevredenheidsenquête uit. Dit jaar bleek dat 25% van de werknemers de werkdruk te hoog vond”, zegt personeelsdirecteur Jan Willems. Een aantal jaren geleden zijn we gestart met een speciale opleiding rond omgaan met stress, want dat probleem werd vroeger ook al gesignaleerd. Ondertussen hebben al heel wat mensen de opleiding gevolgd en de evaluatiescores zijn heel positief.”
  • De collega’s in gemeenschapsinstelling De Kempen (van het Departement WVG) in Mol zijn in 2000 gestart met T.E.S.T., het Trauma- En StressTeam dat dag en nacht paraat staat voor alle werknemers. En dat is geen overbodige luxe in een instelling waar jongeren worden opgevangen die een misdrijf hebben begaan of die zich in een problematische opvoedingssituatie bevinden. “Verbale bedreigingen, fysiek geweld, een zelfmoordpoging van een van de bewoners … het zijn ingrijpende gebeurtenissen die de druppel kunnen zijn die de emmer doet overlopen. Samen met twaalf anderen vang ik collega’s op na zo’n traumatisch voorval”, zegt coördinator Eddy Knapen. “Mensen schrikken van zichzelf en zijn uit hun lood geslagen, maar eigenlijk is dat een normale reactie in een abnormale situatie. Vaak helpt het als ze op begrip van hun collega’s en hun leidinggevende kunnen rekenen.”


Cijfers

  • 63 % van de ambtenaren zag de eigen werkdruk het afgelopen jaar stijgen
  • 47 % van de ambtenaren heeft een hoge werkdruk
  • 22,4 % van de ambtenaren die in Vlaanderen wonen, heeft last van stress
  • 54,5 % van de vrouwen klaagt over een hoge werkbelasting, tegenover 46,6 % van de mannen
  • 10 % van de werkende Belgen was vorig jaar afwezig op het werk wegens te veel stress
  • 20 % van de werkende Belgen staat minstens 2 keer per week moe op
  • 15 % van alle werknemers kampt met een burn-out, 10 % met een bore-out
  • 44,3 % van de Vlamingen vindt dat een dag te weinig uren telt
  • 29 % van de vrouwen heeft buiten het werk stress, bij de mannen 25 %
  • 15 % van de Vlamingen heeft nooit tijd voor zichzelf
  • 13 % van de Vlaamse gezinnen met kinderen heeft heel veel stress, 31 % matige stress

    Naar begin van document Naar begin van document

•weinig te zeggen over taken
•te nauwkeurig en plichtsbewust
•weinig uitdagend werk
•voor alles toestemming vragen
•onduidelijke resultaten
•strikte hiërarchie
•geringe controle
•gebrek aan informatie en communicatie


Wat is stress?

Stress is een paraplubegrip voor alle negatieve dingen die we met werk associëren, maar het kan net zo goed iets positiefs zijn. Iemand die zijn werk heel graag doet en tegen een deadline aan zit, zal die stress als een positieve drijfveer ervaren.

Hans De Witte onderscheidt drie vormen van negatieve stress: onvrede, spanning en burnout. “Onvrede vloeit voort uit alledaagse dingen die voor wrevel zorgen”, verduidelijkt hij. “Spanning is wat we meestal stress noemen. De oorzaken liggen vooral in werkeisen, zoals de werkdruk en de hoeveelheid werk. Burn-out tot slot is in zekere zin het tegenovergestelde van spanning. Wie een burn-out krijgt, verliest alle energie omdat de spanning op het werk te hoog oploopt. Men neemt afstand van zijn job, voelt zich daardoor onbekwaam en zal uiteindelijk nog minder energie hebben.”

Oorzaken van stress:
  • inhoud van het werk: gevaarlijk werk, te veel of te weinig werk, te makkelijk of te moeilijk werk, tegenstrijdige taakeisen
  • voorwaarden: een slechte werktijdregeling, een lage beloning of een gebrek aan werkzekerheid
  • verhoudingen: de relatie met de collega’s en de leidinggevende conflicten, geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag zijn vaak de oorzaak van werkgerelateerde stress
  • omstandigheden: lawaai, gevaarlijke of onhygiënische werksituaties

    Naar begin van document Naar begin van document


Getuigenissen

“Combinatie werk en privéleven is verre van optimaal”

Hoofd van een team met een tiental medewerkers

“Ik heb meer te kampen met tijdelijke pieken van onbehagen dan met continue stress op het werk. Ik kan me snel over stressmomenten heen zetten. De combinatie werk en privéleven verloopt moeilijker. Mijn partner heeft net als ik een leidinggevende functie en dat maakt dat we soms creatief moeten zijn om op tijd aan de schoolpoort te staan. Als dat niet lukt, schakel ik de ouders van een kameraadje in, of een van de andere kennissen op wie we soms een beroep moeten doen. We wonen immers ver van onze familie en moeten dus geregeld op zoek naar andere oplossingen. En dat blijft een zenuwslopende bedoening. Er zijn bij de Vlaamse overheid veel vormen van verlof mogelijk, maar ik kan als leidinggevende niet vier vijfde werken, want als er een belangrijke vergadering is, moet ik daar zijn. Thuiswerk is ook geen optie en bovendien niet toegestaan door onze secretaris-generaal. Ik vind de combinatie werk en privéleven verre van optimaal, ook al laat onze werkgever het graag anders uitschijnen.”

“Ik pieker vaak over hoe het verder moet”

Inspecteur

“Ik werk op een kleine dienst waar heel wat wrevel heerst. We krijgen steeds meer taken en moeten constant bijstuderen. Er wordt strikt gevolgd hoeveel dossiers we per dag verwerken, zonder dat er gekeken wordt naar de moeilijkheidsgraad ervan. Daarnaast zijn er nog heel wat dingen die fout lopen, o.a. met de voorzieningen in onze bureaus. Er wordt de laatste tijd ook wel eens geroepen en gescholden. Kortom, de sfeer is echt niet goed. Ik heb veel last van hoofdpijn, ben vaak moe en ben nog voor enkele andere aandoeningen in behandeling. Als ik een tijd thuis ben wegens ziekte, voel ik me daarna prima, maar na enkele dagen op het werk herval ik. Die toestand houdt nu al twee jaar aan. Ik heb de problemen al aangekaart bij mijn baas, maar er verandert niet veel. Ik heb wel begrip voor hem: de dienst draait vierkant, maar hij doet wat hij kan. Ik pieker vaak over hoe het verder moet: moet ik iets compleet anders gaan doen, minder gaan werken of nog even afwachten? Voorlopig kies ik voor dat laatste.”

“Nutteloze taken frustreren me”

Beleidsmedewerker

“Via een zoekterm in Google komen burgers vaak bij mij terecht met vragen en dan moet ik - via informaticatoepassingen en databestanden - op zoek naar het antwoord. Die informaticatoepassingen werken niet altijd. Erg vervelend als je iemand aan de lijn hebt. Ik maak me daar niet echt druk om, maar het ondergraaft wel de inspanningen die wij in ons agentschap doen om snel en correct te antwoorden. Het lange wachten is ook niet productief. De mensen die ik aan de lijn heb, begrijpen meestal wel dat informaticatoepassingen soms haperen. En vaak kunnen we de dag zelf nog een antwoord sturen op de vraag. Maar als ik op het einde van een werkdag de balans opmaak, blijkt vaak dat ik niet echt heb kunnen doorwerken. Bovendien krijg ik vaak vragen van kabinetten die heel snel beantwoord moeten worden. Dat betekent dat je alles moet laten vallen om op heel korte termijn de gevraagde informatie te verzamelen. Het is heel frustrerend om dan vast te stellen dat er toch niks mee gedaan wordt.”

“Sommigen willen meer vrijheid, anderen welomlijnde taken”

Wim Verheyen (31) is hoofd van de 65 medewerkers bij de afdeling Personeel en Logistiek van het departement Mobiliteit en Openbare Werken (MOW)

“Er zijn heel wat factoren die ervoor zorgen dat een medewerker al dan niet last heeft van stress: de werkdruk, de manier van leidinggeven, maar ook de omgeving: de stoel, de temperatuur en de sfeer onder de collega’s. En uiteraard de inhoud van de job. Wie zijn werk graag doet, kan volgens mij een veel hogere werkdruk aan. Het is aan de leidinggevende om op al die elementen invloed uit te oefenen en waar nodig in te grijpen. Ik probeer mijn manier van leidinggeven aan te passen aan de aard van de medewerker; sommige werken graag in alle vrijheid, andere vragen welomlijnde taken. Ik denk dat mijn medewerkers appreciëren dat er geen chef boven hen staat die precies zegt wat ze moeten doen. Maar dat kun je hen zelf misschien het best eens vragen. (lacht)

Als leidinggevende bevind je je niet altijd in de juiste positie om te zien of een van je medewerkers last heeft van stress. Soms signaleert een collega me dat er iemand overbelast dreigt te raken, in andere gevallen komt de medewerker zelf bij mij aankloppen. Erover kunnen praten is in ieder geval heel belangrijk, want als ik geen weet heb van moeilijkheden, kan ik er ook geen rekening mee houden. Vandaar het grote belang van een open communicatiecultuur.”

“Angstaanjagend hoe lang de drukte blijft nazinderen”

Beleidsmedewerker

“Een tijd geleden halveerden onze leidinggevenden het aantal medewerkers op onze dienst. Sindsdien heb ik geregeld last van stress door de hoge werklast. Ik volg ongeveer 110 dossiers en bij zeker 50 daarvan is er een achterstand of ken ik de stand van zaken niet. Ik ben niet alleen inhoudelijk verantwoordelijk, maar moet ook externe partners aansturen en sta constant in contact met collega’s en externen. Ik werk noodgedwongen meer uren om alles rond te krijgen, maar dan nog krijg ik mijn werk niet onder controle. Wellicht ben ik wel gevoelig voor stress, ik ben geen perfectionist maar wil alles zo goed mogelijk doen. Ik heb bijna dagelijks last van een geblokkeerde buik waardoor ik niet meer rustig kan ademen. Ook nadat ik thuis een uur rustig in de zetel heb gezeten, gaat dat gevoel niet weg. Ik wil dat niet dramatiseren, maar het is soms wel angstaanjagend dat de drukte van overdag zo lang blijft nazinderen in mijn lichaam. Mijn directe chef relativeert veel meer dan ik, maar tegelijk legt hij de lat vrij  hoog en wil hij vooruit. Hij heeft begrip, maar wéét dat ik niet helemaal mee ben. Ook dat legt extra druk op mijn schouders.”

“Een dankjewel kon er nooit af”

Secretariaatsmedewerker

“Ik heb acht jaar bij een centrale dienst in Brussel gewerkt en ben toen naar een buitendienst gevlucht, opgelucht omdat ik de stress daar kon achterlaten. We moesten vaak tegen de klok werken, maar dat was niet mijn grootste probleem. Ik had het - net als veel van mijn naaste collega’s - heel moeilijk met de manier waarop sommige medewerkers opdrachten gaven. Op vrijdagnamiddag om halfvijf kreeg ik vaak te horen dat ik moest blijven om snel nog werk mee te helpen afronden. Ik ben dan altijd gebleven, maar een dankjewel kon er nooit af. Het werd als vanzelfsprekend beschouwd dat we ons neerlegden bij het gebrek aan planning en de onbeleefde manier van delegeren.

Er werd bij evaluatiegesprekken wel notitie genomen van mijn bezwaren, maar verder gebeurde er niets. “Je weet hoe ze zijn” of “Ze zijn te oud om nog te veranderen” kreeg ik dan te horen. Gelukkig kon ik er met collega’s over praten en slaagden we er zo in het allemaal wat te relativeren. Maar plots werd het me allemaal te veel. Ik heb toen deelgenomen aan een examen en kon veel dichter bij huis aan de slag. Hier ervaar ik veel minder druk.”

Naar begin van document Naar begin van document


10 tips

Zo vermijdt u stress
  1. Gebruik de tijd van en naar het werk om u te ontspannen.
  2. Vertrek op tijd naar uw werk. Een halfuur kan een heel verschil maken.
  3. Ruim geregeld op. Aan een ordelijk bureau kunt u aangenamer werken.
  4. Maak een takenlijst. Zo vermijdt u dat u constant het overzicht verliest van wat u nog moet doen.
  5. Doe één ding tegelijk. U kunt zich beter concentreren op één taak dan half werk te leveren door met allerlei dingen tegelijk bezig te zijn.
  6. Leer plannen. Probeer uw tijd efficiënt in te delen en prioriteiten te stellen.
  7. Zeg ook eens nee. Hoe hard u ook probeert, u kunt niet alles en u kunt niet goed doen voor iedereen.
  8. Neem de tijd om te eten. Eet liever niet achter uw bureau. Bovendien hebt u uw middagpauze nodig om alles even van u af te zetten.
  9. Krop uw stresservaringen niet op, maar deel ze. Sociaal isolement, zowel op het werk als daarbuiten, verhoogt de spanning alleen maar.
  10. Ga ’s avonds eens zwemmen of wandelen in plaats van onderuit te zakken voor de tv.

    Naar begin van document Naar begin van document


Lichamelijke stresssymptomen

Lichamelijke symptomen 

            • Hoofdpijn en migraine
            • Slaapproblemen
            • Wazig zicht
            • Duizeligheid en oorsuizen
            • Pijnlijke hals- en nekspieren
            • Beklemmend gevoel in borststreek
            • Hartkloppingen
            • Pijn in de hartstreek
            • Klamme handen en zweten
            • Vermoeidheid of rusteloosheid
            • Gevoel flauw te vallen
            • Seksuele moeilijkheden
            • Meer moeten plassen
            • Slechte spijsvertering
            • Darmkrampen en buikpijn
            • Rugklachten
            • Meer of minder eetlust
            • Gewichtsverlies of -toename
  • Naar begin van document Naar begin van document

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Waar is de uitgang?

Voelt u zich niet goed op het werk en is stress of een ander probleem de oorzaak? Praat er dan over met uw chef of met een collega die het probleem kan aankaarten bij uw chef. Ziet u niet meteen bij wie u uw verhaal kwijt kunt?

Er staat ook altijd een vertrouwenspersoon in uw organisatie klaar. Hij zal naar u luisteren en mee zoeken naar oplossingen. Met uw toestemming zal de vertrouwenspersoon stappen ondernemen naar uw collega’s of leidinggevende. Weet u niet wie uw vertrouwenspersoon is? Uw personeelsdienst of -verantwoordelijke kan u de naam en contactgegevens geven.

Tot slot kunt u ook terecht bij de arbeidsgeneesheer of uw preventieadviseur. “Wij kunnen een klacht informeel behandelen. We praten dan met de betrokken personen en proberen te bemiddelen”, legt preventieadviseur Psychosociaal Welzijn Annemie Lagrain van de Gemeenschappelijke Dienst voor Preventie en Bescherming uit. “In ernstige gevallen kan iemand beslissen een formele klacht in te dienen. In dat geval starten wij een onderzoek en formuleren we een advies. Op basis van dat advies moet de leidinggevende een actieplan uitwerken.”

Er is ook nog dit alternatief. Praat u liever niet met iemand van uw afdeling, dan kunt u anoniem en gratis bellen naar Spreekbuis, de hulplijn voor psychosociale problemen. U krijgt een psycholoog aan de lijn die luistert, advies kan geven, kan bemiddelen of u kan doorverwijzen.

Spreekbuis, elke werkdag van 10 tot 18 uur: 0800 92 5 93, www.vlaanderen.be/spreekbuis.

Let wel: Spreekbuis is niet voor iedereen. Uw personeelsdienst weet of u er terecht kunt. Spreekbuis is er onder meer voor de 15 000 collega’s uit de entiteiten die aangesloten zijn bij de Gemeenschappelijke Dienst voor Preventie en Bescherming (alle departementen, interne agentschappen zonder rechtspersoonlijkheid, de kabinetten, de arrondissementscommissarissen en gewestelijke ontvangers, de meeste strategische adviesraden en VRM, VREG en FIT.).

Naar begin van document Naar begin van document


Hoe gestresst bent u?

Doe de test op de site van de VDAB. Surf naar www.vdab.be. Klik op ‘opleidingen’, dan op ‘test jezelf’ en dan op ‘carrièretesten’.

 

Pagina afdrukkenTip een collega over deze pagina
Gepubliceerd op 24 april 2009. Laatst gewijzigd op 7 mei 2009

Discussie

Geen reacties tot nu toe.

(Alle reacties zullen met de naam van de afzender gepubliceerd worden)

:


: